Recherche
15-12-2019
Accueil
Franais
فارسی Farsi
Archieve Francais
آرشيو فارسی
javad_nekounam.jpg
Google

Newsletter

Entrez votre adresse e.mail, une confirmation vous sera demande par mail
Merci de votre inscription




Administrator
Login Form
Nom d'utilisateur

Mot de passe

Se souvenir de moi
Perdu votre mot de passe ?
Statistics
Visiteurs: 698670
Teheran Forecast
Accueil arrow فارسی Farsi arrow سير و سفر arrow منشی پور
 
منشی پور Convertir en PDF Version imprimable Adresse Mail

مصاحبه با آقای مهيار منشی پور ورزشکار و قهرمان بوکس سبک وزن دنيا

Photo  Azita KHORRAM

    

منشی پور مقام اول جهان را در رده خروس وزن ارشد که پنجاه وپنج کيلو است حائز می باشد. او این مقام را در سال 2003 بدست اورده است.
مهيار غولی قوی است با جثه ای کوچک با قد يک متر و شصت و چهارسانتی متر و وزن 57 کيلوگرم. جای زخمهای پشت پلکها بهمراه پيشانی و بينی ورم کرده وی نشانه هائی است از نبردهائی که با حريفان مختلف در اقصا نقاط دنيا داشته است.


خّّّرم-----آقای منشی پوربفرمائید در کدام شهر متولد شده ايد و کمی از زندگیتون قبل از آمدن به فرانسه تعریف کنید.

منشی پور-- من در شهر تهران در 21 مارس 1975 متولد شده ام. بعدا به علت کار پدرم که پليس بود به اهواز نقل مکان کرديم يکسال در انجا مانده و بعد از ان به شهر کرمان رفتم. بعد از 4 سال زندگی در کرمان به تهران برگشتيم که اين برگشت برای من خاطرات تلخی را به همراه دارد

خّرم ---لطفا کمی در این مورد توضیح بدهید.

منشی پور---خاطرات تلخ به دليل جنگ با عراق و مغشوشيتهای داخلی و جو سنگينی که در اين دوران در ايران حاکم بود

.

 

خّرم --- پس اين دليلی بود که شما و پدرتان اقای مهدی منشی پوردر سال 1986 ايران را ترک کرديد؟

منشی پور--- بله می شه اينطور گفت

خّرم ----عکس العمل شما در برابر تغيير و تحولات محيطی و امدن به محيط فرانسوی چگونه بود؟

منشی پور---- بسيار مثبت. برای جلوگيری از ضربه های روحی و اغتشاشات روحی حاصل از تضاد های فرهنگی ومورد قبول واقع شدن در جامعه فرانسوی سعی کردم هویت ايرانی ام را فراموش کنم. و علی الخصوص خاطرات ناخوشايندی را که در سالهای آخر اقامتم در تهران داشتم.و سعی کرد م در محيطی نو زندگی نو بسازم

خّرم--- فعالیت های ورزشی را از چه زمان شروع کرديد؟

منشی پور ---- اول با ورزش دووميدانی شروع کردم. با وجود اينکه از همان ابتداء علاقه خيلی زيادی به بوکس داشتم به دليل مخالفت پدرم که اين ورزش را خطرناک می دانست انرا تا سن 17 سالگی امتحان نکردم. در سال آخر دبيرستان اين ورزش را شروع کردم و در سن 21 سالگی مقام قهرمانی را کسب کردم. در عين حال دانشکده تربيت بدنی را ادامه دادم و آنرا به دليل تمرينات حرفه ای به جای سه سال در عرض پنج سال تمام کردم.

دانشکده تربيت بدنی را ادامه دادم و آنرا به دليل تمرينات حرفه ای به جای سه سال در عرض پنج سال تمام کردم.

خّرم ---- چند ساعت در روزتمرین می کنید؟

منشی پور---6 تا 5 ساعت. و در سال دو مسابقه مهم دارم و پنج ماه دوری از خانه و خانواده.

خّرم--- چه انگيزه ای سبب شد که شما اين ورزش را دنبال کنيد؟

منشی پور--- غير از علاقه شخصی نياز شغلی . می دانستم که در فرانسه در صورتی که اسمی نداشته نباشم امکان شناخته شدن ارزشهايم وجود ندارد. برای مثال در اين کشور هموطنانی را میشناسم که دارای دو دکترا هستند ولی از لحاظ شغلی گاهی ان کاری را که واقعا مربوط به تحصيلاتشان است را نمی توانند انجام دهند که از اين بابت هميشه احساس ناراحتی می کنند.

خّرم ---- استعداد شما چگونه کشف شد؟

منشی پور ---- استعداد من کشف نشد بلکه من خودم بودم که به دنبال خواسته هايم رفتم. برای

مثال مربی من که بهترين مربی فرانسه است در تولوز بود با وی تماس گرفتم و بدون تامل به اين شهر آمدم و تحت نظارت وی به تمريناتم ادامه دادم. تعليماتی با کیفیت بسيار بالا.

خّرم----شما با وجود ايرانی بودن برای فرانسه بازی می کنيد ممکنه بفرمائید چرا؟

منشی پور---- من به مدت سه سال ونيم بطور اماتور در فرانسه کار کردم و در 42 مسابقه شرکت کردم. ولی به دليل نداشتن ملیت فرانسوی امکان بازی در مسابقات قهرمانی ملی فرانسه را نداشتم. چون فرانسوی به حساب نمی آمدم. در سال 96 به ايران رفتم برای اينکه بتوانم برای ايران در تايلند بازی کنم. متاسفانه ايران به دليل مشکلات سربازی ويزای خروج از ايران به تايلند و ورود به ايران را به بنده نداد و اين آرزو را نتوانستم جامه عمل بپوشانم. بهمین دلیل به فرانسه برگشتم و تقاضای مليت فرانسوی کردم که بعد از دو سال انتظار بر خلاف انتظارم جواب منفی دريافت کردم. در سال 2000 به تولوز آمدم و اکيپ بلانياک در زمان ژوسپن برای بنده درخواست مليت کرد که يکسال بعد آنرا به من دادند. البته بعد از آن حوادث خوب يکی بعد از ديگری برای من اتفاق افتاد در 11 ژانويه قهرمانی فرانسه چند ماه بعد از آن قهرمانی اروپا و بعد از آن قهرمانی جهان.

خّرم----شما انجمنی با نام فرانسه- بم تاسيس کرده ايد انگيزه تان برای اينکار چه بود؟

منشی پور---- همانطوری که گفتم من خودم را سالها از ايران و ايرانی بودم دور کرده بودم ولی با اتفاقی که در بم در روز 27 دسامبر 2003 اتفاق افتاد شوکی به من وارد شد و متوجه شدم که در عمق وجود ايرانی هستم و غير از آن هم نمی توانم باشم.باضافه اينکه با دو روزنامه نگار فرانسوی به ايران رفتم ومقداری کمکهای جنسی را که می توانستم با خود ببرم از پتو لباس لوازم بهداشتی وغيره به آنجا بردم. مدت سه روز در ايران بوديم که 11 ساعت آن در بم بود. اينکار را برای اين کردم که به خودم 20 سال ديگه نگويم که می توانستم اين قدم را بردارم و برنداشتم. با عکسها و ويدئوهائی که از محل گرفتيم توانستيم حساسيت مردم را در فرانسه تحریک کنیم و با تبليغاتی که در روزنامه اکيپ و کانال پلوس کرديم توانستيم مقادیر قابل توجهی پول برای ساختمان يک مدرسه در بم جمع کنيم. کار ساختمان در آوريل امثال از طرف يک آرشيتکت فرانسوی و دو دانشجوی ايرانی در اين رشته که در فرانسه تحصيل می کنند شروع خواهد شد. البته تا بحال 60% مبلغ لازمه را برای اين کار جمع آوری کرديم و هنوز به کمک بيشتر نیاز داریم.

 خّرم---- همسر شما آن که يک فرانسوی است با فعاليتهای حرفه ای شما که می شه گفت هم خطرناک هست و هم اينکه باعث غيبتهای طولانی شماست چگونه برخورد می کنند؟

منشی پور---- من و آن می شه گفت با هم بزرگ شديم شايد بايد بگم که پشتيبانی و حمايت روحی فکری و مالی وی خيلی به پيشرفت من کمک کرده. آن از بوکس خوشش می آيد. اگرچه اين حرفه خيلی از حرفه خودش یعنی روانشناسی دور هست.

خّرم---- به عنوان آخرين سئوال آرزويتان برای اينده چيست ؟

 منشی پور---- که يک روز در امجديه مسابقه بدهم. 

نويسنده : فرامرز نقاشيان

مصاحبه کننده : آزيتا خرّم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

< Précédent   Suivant >


Mambo is Free Software released under the GNU/GPL License.